Welt-in-Hannover.de Welt-in-Hannover.de Welt-in-Hannover.de Welt-in-Hannover.de
Ferdos Mirabadi

وضعیت در ایران

اعتراضات در ایران پایان نیافته، تنها شکل آن تغییر کرده است

خانم فردوس میرآبادی در گفتگو با «جهان درهانوفر» پیرامون آیندۀ اپوزیسیون در ایران و در آلمان سخن می‌گوید

  یورگن کاستندیک | 07.02.2018

اعتراض به شرایط دشوار زندگی در ایران تحت سلطه‌ی ملایان از 28 دسامبر 2017 در شهر میلیونی مشهد، درفاصله‌ی تقریبا 300 کیلومتری مرز ترکمنستان آغاز گردید. در حمایت از این اعتراضات، «کانون کنشگران سوسیالیست و دمکرات هانوفر» در ماه ژانویه چهار آکسیون‌ موفق به طور متوالی (هرهفته روزهای شنبه) در مرکز شهر هانوفر برگزار نمود.
رخ‌دادهای اخیر بهانه‌ای شد تا ما با خانم فردوس میرآبادی، از فعالین این کانون و مدیر اجرایی نهاد «کارگاه» به گفتگو بنشینیم.

اعتراضات اخیر در ایران، جنبش مزدبگیران و تهیدستان است

خانم میرآبادی در گفتگویی که روز 30‌ام ژانویه در رستوران کارگاه با او داشتیم، ضمن مقایسه‌ی این اعتراضات با حوادثی که در سال 2009 به «جنبش سبز» معروف شد، اظهار داشت که در آن زمان تنها دانشجویان و به اصطلاح «روشنفکران» در جنبش شرکت داشته و فقط خواست‌های سیاسی را مطرح می‌نمودند. آنها رژیم را به تقلب در نتایج انتخابات ریاست جمهوری متهم می‌کردند. این جنبش، بیرحمانه سرکوب شد و آمار اعدام‌ها که به هرحال بالا بود، بالاتر هم رفت. خانم میرآبادی از رقم سرسام‌آور 600 حکم اعدام در سال، توسط دادگاه‌های فرمایشی جمهوری اسلامی ایران سخن می‌گوید. میرآبادی می‌افزاید: «از سال 2009، فشار و سرکوب توسط دستگاه‌های امنیتی رژیم اسلامی گسترش یافت، وضعیت اقتصادی و اجتماعی کشور رو به وخامت بیشتر نهاد، حتا در دومین دوره‌ی ریاست جمهوری پرزیدنت روحانی و پس از توافق هسته‌ای ایران با غرب، امیدهای مردم تحقق نیافت. درعوض اما نرخ تورم بالا رفت؛ قیمت ارزاق عمومی چندبرابر گردید؛ بهای بنزین، در کشور صادر کننده‌ی نفت، گران شد؛ پرداخت دستمزد کارگران اغلب چندین ماه به تعویق افتاد و در مواردی حتا هنوز پرداخت نشده و آمار بیکاری در کشور، رشد فزاینده‌ای یافت. سردمداران مذهبی و اقتصادی همچنان از امتیازات ویژه‌ی خود سود می‌برند و ابدا دغدغه‌ی رشد قیمت‌ها یا آمار بیکاران و توسعه‌ی فقر در کشور که حتا دامنگیر اقشار متوسط جامعه نیز شده است را ندارند».

«ما نه اصولگرایان را می‌خواهیم و نه اصلاح‌طلبان را ـ آن دوران سپری شده!»

این شعاری بود که مردم بر پلاکاردها نوشته و درتظاهرات شهرهای بزرگ و کوچک با خود حمل می‌کردند. به باور خانم میرآبادی این امر که برای نخستین بار در تاریخ جمهوری اسلامی ایران رخ می‌دهد پیام مشخص و روشنی با خود دارد و نشان می‌دهد که اعتراضات، کلیت نظام اسلامی را، با تمامی جناح‌بندی‌های درونی آن، نشانه گرفته: «این تفاوت مشخص میان وقایع اخیر با حوادث سال 2009 را روشن می‌سازد.»
سرکوب اعتراضات با قربانی گرفتن سی نفر و دستگیری حدود 4هزار نفر اما نباید به مثابه پایان ناآرامی‌ها تلقی گردد. طبق اطلاعاتی که خانم میرآبادی دارد، اعتراضات از خیابان به کارخانه منتقل شده و اکنون بیشتر بر مطالبه‌ی دستمزدهای معوقه متمرکز گردیده، این دگرگونی اما از چشم رسانه‌های غربی پنهان مانده است. در پاسخ به این پرسش که «آیا سیاست‌های پرزیدنت ترامپ بر این اعتراضات تاثیری داشته است»، خانم میرآبادی قاطعانه «نه» می‌گوید.
او توجه ما را به یک تظاهرات زنانه نیز جلب نمود که علیه حجاب اجباری در جریان است. «از اواخر ژانویه، زنانی به صورت منفرد در گذرگاه‌های عمومی شهر بر سکویی می‌ایستند و روسری خود را بر سر یک چوب به اهتزاز در می‌آورند. تا رسیدن نیروهای امنیتی، فرصتی است برای عکس گرفتن از این آکسیون. عکس‌ها سپس از طریق اینترنت در سراسر جهان پخش می‌شود. «ویدا محمدی» نخستین بانویی بود که روز 28 دسامبر سال 2017 به این عمل مبادرت ورزید. او چندین هفته در بازداشت به سر برد و به دنبال اعتراضات و پی‌گیری‌های گسترده، سرانجام آخر ژانویه آزاد شد، اما این عمل وی سمبلی شد برای ادامه‌ی اعتراضات توسط زنان دیگر.

نقش و تاثیر اپوزیسیون تبعیدی در هانوفر

حدود پنجاه نفر اعضاء و فعالین «کانون کنشگران سوسیالیست و دمکرات هانوفر» به طور منظم در جلسات ماهانه گردهم می‌آیند. کانون چهار تظاهرات در هانوفر برنامه‌ریزی و برگزار نمود که از جمله مورد حمایت «امنستی اینترنشنال»، «دفتر صلح هانوفر» و «حزب چپ‌ها» نیز قرار گرفت.
در این میان، کانون از طریق سایت‌های اجتماعی اطلاع حاصل کرد که «محمود هاشمی شاهرودی» رئیس سابق دستگاه قضایی ایران در کلینیک «ای‌نی» هانوفر تحت معالجه می‌باشد. لذا پس از پایان آکسیونِ روز شنبه 13 ژانویه، شرکت‌کنندگان به سمت کلینیک حرکت کرده و در آنجا نیز تظاهراتی برگزار نمودند. گذشته از آن شکوائیه‌ای علیه شاهرودی به جرم جنایت علیه بشریت تنظیم و در آن از مقامات ایالت نیدرزاکسن خواسته شد که در پایان معالجات، از خروج وی از آلمان ممانعت به عمل آید.
پارلمان نیدرزاکسن در نخستین نشست سال 2018 خود که به تاریخ 25 ژانویه برگزار گردید، موضوع اقامت شاهرودی در آلمان را در دستور کار خود قرار داد و به گونه‌ای فراحزبی، دولت ایالتی را مورد انتقاد شدید قرار داد. «کریستین مایر» نماینده‌ی حزب سبزها، سخنرانی کوبنده‌ای ایراد نمود. وی گفت: «درحالی که هزاران نفر در ایران حق تظاهرات ندارند، شاهرودی در آلمان از امکانات درجه‌ی یک پزشکی برخوردار می‌شود. امکاناتی که بسیاری از ایرانیان خواب آن را هم نمی‌توانند ببینند.»
میرآبادی می‌گوید: «شش ماه پیش، طرفداران رژیم طی تظاهراتی پلاکاردهایی علیه روحانی و به نفع رهبر انقلاب «خامنه‌ای» بالا بردند. آنان تصور نمی‌کردند که این تظاهرات نتیجه‌ی معکوس به بار آورد و مردم با شرکت گسترده در این تظاهرات، کلیت نظام را زیر سئوال ببرند.»
رهبر انقلاب در ایران برای تمام عمر برگزیده می‌شود و مهمترین عامل قدرت در کشور به شمار می‌رود، چرا که تمامی نیروهای امنیتی تحت فرمان او می‌باشند.
در پاسخ به این پرسش که «اتحادیه‌ی اروپا و به ویژه آلمان، چه اقداماتی در حمایت از اپوزیسیون ایران می‌توانند به عمل آورند؟» خانم میرآبادی با ناباوری می‌گوید: «کشورهای اروپایی و ازجمله آلمان، دغدغه‌ی حقوق بشر ندارند. علائق اقتصادی برای آنها مهم‌تر است.»

جهان در هانوفر از کمک‌های همکاران افتخاری خود و حمایت‌ نهادهای گوناگون سپاسگذاری می‌کند و به ادامۀ این حمایت‌ها و همکاری‌ها امید دارد.

سرپرست پروژۀ جهان در هانوفر خانم دوریس شرودرـ کوپف، مسئول امور مشارکت مهاجرین، در شهرداری هانوفر می‌باشند.

kargah e. V. - Verein für interkulturelle Kommunikation, Migrations- und Flüchtlingsarbeit    Kulturzentrum Faust e. V.    Landeshauptstadt Hannover